این اثر با تکیه بر رنگ‌های زنده و ترکیبی پویا، گلدانی از گل‌ها را به‌مثابه نمادی از تداوم حیات به تصویر می‌کشد. تضاد میان سادگی فرم و شور رنگ‌ها، لحظه‌ای ایستا از شکفتن را ثبت می‌کند؛ جایی که طبیعت، بی‌نیاز از روایت کلامی، حضور خود را با زبانی بصری و صریح اعلام می‌کند در این اثر رنگ به‌عنوان عنصرِ مستقل و کنش‌گر ظاهر می‌شود. ضرباهنگ قلم‌موها و فشردگی رنگ‌ها، گلدان گل را از یک موضوع صرفاً بازنمایانه فراتر برده و آن را به میدانِ بروز احساس بدل می‌کند. فرم‌ها در مرز میان نظم و رهایی حرکت می‌کنند و تصویر، لحظه‌ای از زیستِ ناب را در تعلیقی شاعرانه ثبت می‌نماید

این اثر با تکیه بر رنگ‌های زنده و ترکیبی پویا، گلدانی از گل‌ها را به‌مثابه نمادی از تداوم حیات به تصویر می‌کشد. تضاد میان سادگی فرم و شور رنگ‌ها، لحظه‌ای ایستا از شکفتن را ثبت می‌کند؛ جایی که طبیعت، بی‌نیاز از روایت کلامی، حضور خود را با زبانی بصری و صریح اعلام می‌کند در این اثر رنگ به‌عنوان عنصرِ مستقل و کنش‌گر ظاهر می‌شود. ضرباهنگ قلم‌موها و فشردگی رنگ‌ها، گلدان گل را از یک موضوع صرفاً بازنمایانه فراتر برده و آن را به میدانِ بروز احساس بدل می‌کند. فرم‌ها در مرز میان نظم و رهایی حرکت می‌کنند و تصویر، لحظه‌ای از زیستِ ناب را در تعلیقی شاعرانه ثبت می‌نماید