شکلات‌خوری ظرفی است که محفظه‌ای برای قرار دادن شکلات دارد و معمولاً بر روی میز پذیرایی قرار می‌گیرد. این شکلات‌خوری زیبای فیروزه‌کوبی شده، هم تزئینی است و هم کاربرد مصرفی دارد. بدنه‌ی آن به رنگ‌های فیروزه‌ای و مسی است، ارتفاع آن در حدود ۲۸ سانتی‌متر است و وزن آن به ۹۰۰ گرم می‌رسد. سازنده این اثر استاد آقاجانی از اصفهان، قطب اصلی فیروزه‌کوبی در ایران است. لازم به ذکر است که تکه‌های فیروزه‌ی‌‌ کوبیده شده روی این محصول توسط دست جایگذاری شده و از جنس بسیار مرغوب هستند. در نظر داشته باشید که بدنه این محصول نسبت به دیگر محصولات مشابه خود، جلوه‌ی براق‌تری دارد. هنر فیروزه‌کوبی در هفتاد سال گذشته در کشور ما رونق پیدا کرده است. قطب اصلی این هنر و آغاز رونق گرفتن آن در استان خراسان و شهر نیشابور بوده و پس از گذشت زمان، قطب اصلی فیروزه‌کوبی از نیشابور به اصفهان انتقال یافته است. هرچند که مشخص نیست ابداع آن را باید مرهون همت استاد‌کاران ایرانی بدانیم یا هنرمندان روسی. در کشور ما همواره فلز مس جایگاه ویژه‌ای در میان فلزکارها داشته است چنان‌که در گذشته ظروف آشپزخانه‌ای ما از جنس مس ساخته می‌شد. همچنین یکی از علت‌های اصلی توجه و علاقه‌ی ایرانیان به این هنر، زیبایی خاص آن است؛ چرا که مردم ایران همواره به تزئین و ظاهر وسایل اطراف خود توجه ویژه‌ای داشته‌اند. هنر فیروزه‌کوبی از صنایع‌دستی است که با نشاندن قطعات کوچک سنگ فیروزه به شکل موزاییک روی سطح ظروف، زیورآلات و غیره، ساخته می‌شود. این نکته قابل توجه است که هر چه فاصله‌ی بین قطعات فیروزه‌ی کوبیده شده روی محصول کمتر باشد، کیفیت و ارزش آن بیشتر است.

شکلات‌خوری ظرفی است که محفظه‌ای برای قرار دادن شکلات دارد و معمولاً بر روی میز پذیرایی قرار می‌گیرد. این شکلات‌خوری زیبای فیروزه‌کوبی شده، هم تزئینی است و هم کاربرد مصرفی دارد. بدنه‌ی آن به رنگ‌های فیروزه‌ای و مسی است، ارتفاع آن در حدود ۲۸ سانتی‌متر است و وزن آن به ۹۰۰ گرم می‌رسد. سازنده این اثر استاد آقاجانی از اصفهان، قطب اصلی فیروزه‌کوبی در ایران است. لازم به ذکر است که تکه‌های فیروزه‌ی‌‌ کوبیده شده روی این محصول توسط دست جایگذاری شده و از جنس بسیار مرغوب هستند. در نظر داشته باشید که بدنه این محصول نسبت به دیگر محصولات مشابه خود، جلوه‌ی براق‌تری دارد. هنر فیروزه‌کوبی در هفتاد سال گذشته در کشور ما رونق پیدا کرده است. قطب اصلی این هنر و آغاز رونق گرفتن آن در استان خراسان و شهر نیشابور بوده و پس از گذشت زمان، قطب اصلی فیروزه‌کوبی از نیشابور به اصفهان انتقال یافته است. هرچند که مشخص نیست ابداع آن را باید مرهون همت استاد‌کاران ایرانی بدانیم یا هنرمندان روسی. در کشور ما همواره فلز مس جایگاه ویژه‌ای در میان فلزکارها داشته است چنان‌که در گذشته ظروف آشپزخانه‌ای ما از جنس مس ساخته می‌شد. همچنین یکی از علت‌های اصلی توجه و علاقه‌ی ایرانیان به این هنر، زیبایی خاص آن است؛ چرا که مردم ایران همواره به تزئین و ظاهر وسایل اطراف خود توجه ویژه‌ای داشته‌اند. هنر فیروزه‌کوبی از صنایع‌دستی است که با نشاندن قطعات کوچک سنگ فیروزه به شکل موزاییک روی سطح ظروف، زیورآلات و غیره، ساخته می‌شود. این نکته قابل توجه است که هر چه فاصله‌ی بین قطعات فیروزه‌ی کوبیده شده روی محصول کمتر باشد، کیفیت و ارزش آن بیشتر است.